Bij Crep vieren we de vrouwen die de sneaker-cultuur vormgeven, niet alleen door de 'heat' te dragen, maar deze ook te creëren.
Afbeelding van Helen Kirkum gefotografeerd door Francis Augusto
Dit jaar belichten we Helen Kirkum, een pionier in duurzaam sneakerontwerp. Haar unieke reconstructies veranderen post-consumer afval in draagbare kunst, wat bewijst dat nieuwe kicks niet gloednieuw uit de doos hoeven te komen.
Om haar vakmanschap te eren, hebben we een gesprek gevoerd over sneakers, hergebruik en wat Internationale Vrouwendag voor haar echt betekent.
Lees het volledige interview hieronder:
Crep: Bedankt Helen dat je de tijd hebt genomen om met ons bij Crep te spreken. We willen het interview graag beginnen met de vraag hoe het met je gaat. Hoe bevalt 2025 je tot nu toe?
Helen Kirkum: Het gaat goed, bedankt dat ik er mag zijn. Ja, het gaat goed, het is een heerlijke zonnige dag in de studio en dat is altijd geweldig. Ja, 2025 is tot nu toe goed, ik heb het gevoel dat er, vooral voor mij in de duurzaamheidssector, veel vooruitgang en beweging is naar verantwoordelijkheid binnen de industrie en dat maakt me altijd blij.
Crep: Voor mensen die niet bekend zijn met jou en je werk, zou je ons iets kunnen vertellen over wat je doet?
HK: Ja, dus ik heb mijn eigen studio genaamd Helen Kirkum Studio en we werken voornamelijk met sneakers die post-consumer afval zijn. Dus het zijn allemaal schoenen die zijn weggegooid maar niet opnieuw verkocht kunnen worden in kringloopwinkels. Die gebruiken we als onze grondstoffen om nieuwe producten te maken. We maken sneakers, tassen en andere accessoires van afval-sneaker-materialen.
'Bespoke Banana' gefotografeerd door Bernhard Deckert
Crep: Wanneer dacht je voor het eerst dat Helen Kirkum Studios dat oorspronkelijke miljoen-pond-idee was?
HK: Ik denk niet dat het een miljoen-pond-idee is.
BEIDEN: Hahaha
HK: Voor mij begon het toen ik een masteropleiding in schoenontwerp deed aan het Royal College of Art in Londen. Toen ik daar was, dacht ik veel na over sneakers, hoe ze gemaakt werden, en ik maakte een reis naar een van de recyclingpunten in Londen en daar zag ik heel veel weggooide sneakers. Dat wekte echt een idee op en ik dacht: dit is een grondstof die eigenlijk veel waarde heeft.
"Sneakers hebben zo'n culturele betekenis, we zijn ook persoonlijk erg verbonden met onze sneakers, hoe we ze dragen en hoe we ze gebruiken."
Ik besefte een beetje dat, zelfs als ze volledig versleten zijn en je 'beaters' aan het einde van hun levensduur zijn, ze nog steeds iets zijn waar je je verbonden mee voelt en waar je geen afscheid van wilt nemen. Ik was erg geïnteresseerd in de waarde van producten en keek naar de afgedankte producten om te zien hoe we hun waarde nog steeds konden benutten.
Crep: Net als wij bij Crep willen we geen sneakers verspillen. Wij geloven in het schoonmaken en reconstrueren ervan tot iets nieuws, zodat ze een langere levensduur kunnen hebben. Hoe heb je je eigen unieke aanpak voor het upcyclen van sneakers ontwikkeld?
HK: Er zijn nogal wat stappen, maar in essentie verzamelen we deze oude schoenen van het recyclingcentrum, we maken ze schoon en splitsen ze vervolgens op in hun afzonderlijke onderdelen. Dan gebruiken we de onderdelen als onze grondstof. Dus in wezen bouwen we een soort collage van sneakers en maken daar een patchworkstof van en van deze stof kunnen we nieuwe producten creëren.
We proberen zoveel mogelijk van de schoonheid van het originele sneakerproduct te integreren, maar werken nog steeds binnen een systeem waarin we kunnen samenwerken met fabrieken, onze productie kunnen opschalen en nieuwe stukken kunnen maken. Het is heel gaaf, want elk van de nieuwe stukken is in wezen uniek, omdat de manier waarop we het materiaal samen collageren, elke schoen, zelfs de linker en rechter, volledig uniek is.
Crep: Hoe lang duurt het om, bijvoorbeeld, een oude trainer om te vormen tot iets draagbaars?
HK: Het hangt er een beetje vanaf hoe we het doen. We hebben twee verschillende diensten die we aanbieden. We hebben onze ready-to-wear sneakers, dus ik heb de signature schoen die Palimpsest heet, die je op de website kunt kopen en die gemaakt is volgens het proces dat ik heb uitgelegd. Waarbij we ons gecollageerde materiaal maken en het materiaal naar Portugal sturen, waar onze schoenen worden gemaakt, en dan maken ze er een sneaker van, dus dat proces is traditioneler in de manier waarop het wordt gemaakt.
Daarnaast hebben we onze op maat gemaakte sneakerservice waar ik dol op ben, dat is een beetje de levensader van ons bedrijf. Daar ben ik begonnen en daar kunnen klanten al hun favoriete sneakers opsturen, wij snijden ze op en maken er een nieuw paar van voor hen. Ik vind dat geweldig, want we hebben verzamelaars en zij geven ons al hun favoriete Jordans bijvoorbeeld of Air Max-collecties, wat het ook is.
'Palimpsest Stone' gefotografeerd door Ryan Blackwell
Ze sturen ons hun heilige graals of we hebben klanten die een echte emotionele band hebben met hun sneakers. Misschien hebben ze er een marathon mee gelopen of was het hun eerste basketbalwedstrijd of de sneakers die hun kinderen hadden toen ze opgroeiden en wij nemen al deze schoenen met al deze herinneringen en waarde, snijden ze allemaal op, maken er een nieuwe schoen van en ze hebben dan een unieke graal die de enige in de wereld is en dat proces duurt langer.
Voor dit proces duurt het ongeveer 8 weken van begin tot eind. Om het ontwerp met de klant te bedenken, te praten over hun dromen van hoe hun op maat gemaakte sneaker eruit zou kunnen zien, het te ontwerpen, te maken, af te werken en terug te sturen.
Crep: We houden van de sentimentele kant van je bedrijf, heb je een favoriet paar/project waaraan je hebt gewerkt?
HK: Het is moeilijk te zeggen, want iedereen komt met zo'n uniek verhaal, maar voor een project dat ik deed, maakte ik sneakers met Takashi Murakami en dit was in 2018. Het was een project genaamd 'Sneakers for Breakfast' voor ComplexCon en ik maakte dit unieke paar sneakers, geïnspireerd op zijn werk, en dit was zo leuk, want het waren gekke felle kleuren, ze hadden ogen, ze hadden tanden, ze hadden al deze geweldige kleine details en ik liet die zien op ComplexCon en ze werden geveild voor het goede doel.
Ik denk dat het voor mij echt interessant was omdat het een van de eerste keren was dat mijn werk, dat deze tegencultuur in zich heeft, werd getoond op dit extreem hype-gedreven ComplexCon, dat de thuisbasis is van sneakerhype. Dat mijn werk daar, dat diep geworteld is in de levensduur van producten in zorg, in al deze duurzame waarden, een plaats kon krijgen op ComplexCon en gevierd werd, was een groot keerpunt in mijn carrière, zou ik zeggen.
Crep: Als mensen normaal gesproken "duurzaamheid" horen, denken ze vaak dat het saai, grauw en niet echt overeenkomt met de sneaker-cultuur die we zien, die juist erg levendig is en een plek biedt om zichzelf te uiten.
Hoe denk je dat de sneaker-industrie in het algemeen een echte en blijvende verandering kan teweegbrengen op het gebied van het integreren van duurzaamheid in hun ontwerpen?
HK: Ja, ik ben het helemaal met je eens, ik denk dat ik dat altijd al met mijn werk heb gevoeld. Ik wilde ontwerpen creëren waar mensen in eerste instantie naartoe getrokken werden, alsof ze naar iets anders getrokken zouden worden, alsof ze de kleur leuk vonden, het interessant of ongebruikelijk vonden en dan pas het soort duurzaamheidsverhaal erachter begrepen. Ik denk dat dat de enige manier is waarop we significante verandering teweeg zullen brengen; we moeten nog steeds wenselijke en interessante producten maken die mensen willen dragen.
Dat is altijd heel belangrijk voor mij en er zit ook een hele speelse kant aan mijn werk, namelijk dat ik niet bang ben om al je favoriete merken op te snijden en aan elkaar te plakken. Dus ik denk dat dat helpt, dat soort naïviteit in de industrie, om die verhaallijn vooruit te helpen.
Duurzaamheid is zo'n enorm onderwerp dat het voor veel mensen moeilijk te begrijpen is en zelfs als we in de industrie werken, begrijpen we het niet, dus het is echt groot. Ik denk dat het enige wat we als merken kunnen doen, is zo eerlijk mogelijk zijn over de processen die we uitvoeren. Duidelijk zijn over wat we recyclen, wat we hergebruiken en wat er met ons product gebeurt. Gewoon verantwoordelijk zijn en verantwoording afleggen over waar je merk staat en je best doen om de stappen te volgen om het te veranderen.
Ik heb het gevoel dat klanten meer transparantie van merken eisen, en als individu kunnen we dat ook doen. We kunnen in zekere zin met onze voeten stemmen en merken steunen die iets anders doen, denk ik.
Crep: Als merken hebben we een maatschappelijke verantwoordelijkheid naar onze klanten om zo transparant mogelijk te zijn, maar denk je dat we op een punt zullen komen waar duurzame mode als de voorhoede van de mode zal worden gezien?
HK: Ik denk dat er verschillende benaderingen zijn. Wat Nike deed met hun ISPA-spullen was super interessant en dat was zeker speels en ongewone silhouetten, maar evenzeer kunnen wij als ontwerpers aan de achterkant dingen doen door die klassieke sneakers die iedereen kent en liefheeft te nemen en ze zo verantwoord mogelijk te maken met de materialen die we gebruiken. Ik denk dat er een tweeledige aanpak is, je hebt die gesprekspunten nodig om mensen gemotiveerd te krijgen, maar dan moet je ook de achterkant verbeteren en alles wat je doet weer opbouwen.
Dus ik zou willen denken dat ik met het werk dat ik doe, probeer een plek te creëren waar duurzame producten leuk en speels aanvoelen en ik denk dat dat belangrijk is en iets wat we meer moeten zien. Ik weet niet of het ooit de meest besproken trend zal zijn, maar ik zal er zeker alles aan doen om het zo te maken!
Crep: Absoluut, je zet zeker de juiste stappen om dat te bereiken! Het is erg belangrijk naarmate de jaren verstrijken, duurzaamheid is een enorm woord, zoals je zei, we begrijpen niet elk aspect ervan, maar het is goed om de modewereld bewust te maken van dat soort kwesties en dingen net zo modieus te maken.
We gaan het meer hebben over jou en je ondernemingen, hoe zijn de sneaker-sculpturen ontstaan en hoe verschilt dit van het werk dat je deed in de Helen Kirkum studio?
HK: Ja, dus Sneaker Sculptures is een van mijn favoriete workshops, het is zo leuk en zo toegankelijk en gemakkelijk te doen. Het is een workshop die ik aanbied, we doen ze in de studio, en we doen er veel van met merkactivaties.
We hebben ook een digitale versie die ook via de website toegankelijk is, waar mensen deze direct kunnen downloaden en doen. Wat het in wezen is, is schoenen maken van huishoudelijk afval of afval, of schoenconcepten zou ik zeggen. Ik bedoel, je zou over straat kunnen lopen in een sneakersculptuur gemaakt van Kellogg's dozen, maar ik weet niet hoe draagbaar het zou zijn.
Het gaat erom de manier waarop we over design denken te veranderen, en echt het verhaal van hoe we over design denken te veranderen, wat ik in alle aspecten van mijn werk doe. Ik herinner me een ervaring toen ik net afgestudeerd was en intern bij adidas werkte en de ontwerpers bij adidas waren geweldig in tekenen.
Iedereen had prachtige illustraties en ik stond daar zo van 'ik kan niet tekenen', maar ik wist dat ik dingen kon maken. Ik gebruikte mijn initiatief om dingen aan elkaar te plakken, dingen erop te lijken en te worstelen met verschillende materialen die ik had gevonden om concepten op te bouwen op een manier die ik mijn ideeën kon overbrengen zonder goed te hoeven tekenen. Dat is wat ik gedurende mijn MA ook heb gedaan, ik realiseerde me dat dit een waardevolle vaardigheid was en nu geef ik via mijn workshops les aan talloze mensen.
Crep: Komen er veel jongere mensen naar deze workshops of zijn het mensen van alle leeftijden?
HK: Het zijn eerlijk gezegd alle leeftijden! Ik hou van de verscheidenheid aan mensen die we via de 'Sneaker Sculptures'-workshops krijgen, het begon echt voor mij tijdens COVID-19, want in COVID-19-tijden deed ik ze gratis via Instagram Live omdat iedereen thuis vastzat. Maar wat iedereen wel had, was opgestapeld huishoudelijk afval. Het werd een hele leuke manier waarop mensen creatief konden verbinden zonder zich te kostbaar te hoeven voelen over wat ze maakten. Ik denk dat dat ook een van de schoonheden ervan is.
Ik geef intern les in grote bedrijfsomgevingen, waar ik ook hun teams kan onderwijzen die niets met design te maken hebben. Het kan hun administratieve team zijn op een design-ervaringsdag. Mijn favoriete ding is wanneer iemand aan het begin van de workshops zegt 'die van mij wordt prut', of 'ik kan het niet' en aan het einde zo trots is op wat ze hebben gemaakt en ik denk dat dat de schoonheid van de workshop is, het is toegankelijk voor iedereen.
'Bespoke Sneakers' Gefotografeerd door Bernhard Deckert
Crep: Laten we meer in detail ingaan op Internationale Vrouwendag zelf, wat betekent het persoonlijk voor jou, en hoe hoop je dat meer vrouwen mondiger worden gemaakt in creatieve industrieën?
HK: Ik denk dat het een vreemde is, want uiteraard is het belangrijk dat iedereen wordt erkend binnen hun specifieke industrieën en ik voel me erg gelukkig dat ik de kans krijg om dit soort leuke dingen te doen. Dat ik over je ervaringen kan praten, maar ik denk dat we heel hard moeten werken om ervoor te zorgen dat dit soort bewustzijnsdagen niet op de dag zelf stoppen en dat we het hele jaar door consistent zijn.
Maar ik denk dat specifiek voor mij de sneaker-cultuur een vrij mannelijke industrie is en ik vind het belangrijk om ervoor te zorgen dat wanneer ik me binnen de industrie presenteer, ik ook andere mensen onder mijn vleugels kan nemen.
"Ik ben een groot voorstander van het idee dat een opkomend tij alle schepen omhoog stuwt en als ik kan helpen de verandering te sturen, dan doe ik dat graag."
Crep: Voor veel mensen en veel merken zal het een soort afvinkoefening zijn en empowerment van vrouwen voor deze maand, terwijl het beter is om een plek te hebben waar we vrouwen altijd empoweren en we ze altijd aanmoedigen om hun best te doen en ook deel uit te maken van de sneakercultuur.
Denk je dat dat in de toekomst een natuurlijke verandering zal zijn?
HK: Ik hoop het, ik geloof er gewoon heilig in dat wanneer ik in een kamer ben, ik mijn steentje bijdraag om anderen onder mij te steunen. Ik denk dat het enige wat we kunnen doen is dat iedereen die in een machtspositie verkeert, probeert hetzelfde te blijven doen, want hoe meer diverse stemmen we hebben in een branche, hoe cultureel rijker het zal zijn, dus we moeten gewoon doorgaan.
Hoe meer we mensen met verschillende stemmen en meningen binnen een branche vieren, hoe gevarieerder en spannender het zal zijn en hoe meer innovatie en verandering je zult hebben, wat waarde toevoegt aan de branche. Het is voor mij sowieso een voor de hand liggende, ik denk dat het niet voor iedereen zo voor de hand liggend is, daarom moeten we het blijven doen.
Crep: Waar zie je Helen Kirkum Studios over 5 jaar? Zijn er spannende projecten of concepten die je met ons kunt delen?
HK: Ik ben benieuwd wat er komen gaat, moet ik zeggen. Ik denk dat ik echt voel dat we, naast het opbouwen van het merk en de producten die we maken, ook de accessoires uitbreiden. We hebben onlangs accessoires gelanceerd, kleinere items zoals de sneakerbedels die we net met Kerst hebben gelanceerd en die een enorm succes zijn geweest.
Ik kijk echt naar manieren waarop ik de gemeenschap waarvan ik deel uitmaak, kan ondersteunen. Sommige van onze producten zijn meer luxeartikelen, dus het is echt het opbouwen van het merk op een manier dat er toegankelijke dingen zijn waar we allemaal deel van kunnen uitmaken, zoals de workshops. Ik heb dit jaar een grote drang om meer gemeenschapsgerichte workshops te geven en meer momenten te creëren waarop we allemaal samen kunnen zijn en onze ervaringen kunnen delen.
'Maatwerk' gefotografeerd door Bernhard Deckert
Ik denk dat er iets heel magisch is wanneer ik mensen in de studio krijg en iedereen samenkomt en hun ideeën deelt. Er is iets met dingen met je handen maken dat mensen helpt om zich voor elkaar open te stellen, denk ik, omdat je je dan een beetje op iets anders concentreert, dus dan ben je gewoon aan het praten, waar ik absoluut van hou. Ik denk dat mensen zich altijd gesterkt voelen wanneer ze iets fysieks met hun handen kunnen doen.
Dus meer workshops voor mij dit jaar, meer community-evenementen en dan werk ik meer achter de schermen met merken, dus ik probeer echt al mijn kennis en alles wat ik via deze industrie heb geleerd op grote schaal te gebruiken. Dus ja, iets minder front-facing en hopelijk tastbare verandering die eraan komt.
Crep: Heel erg bedankt Helen voor je tijd, het was geweldig om meer te weten te komen over je sneakerkunstenaarschap, zijn er nog laatste woorden die je met de Crep-familie zou willen delen?
HK: Blijf je schoenen schoonmaken! Nee, maar we hebben wel echt gedeelde waarden wat betreft de levensduur van producten en het verzorgen en dragen van de dingen die je bezit. Ik denk dat we elkaar echt vinden op dat standpunt, omdat de sneakercultuur soms kan aanvoelen alsof er veel consumptie is, maar misschien wordt het plezier en het dragen van de sneakers soms gemist. Ik geloof er heilig in dat de schoonheid van het product tot uiting komt door het te dragen, maar ook door het te verzorgen. Dus ik denk dat we daar heel goed op aansluiten.
Ook, als je je schoenen doneert - een toptip van Helen - als je je sneakers aan het einde van hun levensduur doneert aan een liefdadigheidsbank, zorg er dan ook voor dat je de veters aan elkaar bindt, want we werken met losse schoenen en de reden dat we met losse schoenen werken, is omdat veel van die schoenen door dat recyclingproces gaan en van elkaar gescheiden raken, zelfs als je ze met de beste bedoelingen hebt gedoneerd. Zorg er dus voor dat je je veters aan elkaar bindt wanneer je je schoenen doneert.
Zorg dat je op de hoogte blijft van het laatste nieuws van Crep Daily deze Internationale Vrouwendag
